Procedura ubiegania się o zwrot

Co do zasady zwrot kosztów opieki zdrowotnej poniesionej zagranicą na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 roku w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego (dalej jako „Rozporządzenie 883/2004”), powinien zostać dokonany pomiędzy instytucjami ubezpieczeniowymi właściwych państw. W przypadku, gdy pacjent pokryje koszty udzielonych zagranicą świadczeń z własnej kieszeni – czy to na podstawie Rozporządzenia czy też dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/24/UE z dnia 9 marca 2011 roku w sprawie stosowania praw pacjentów w transgranicznej opiece zdrowotnej (dalej jako „Dyrektywa transgraniczna”) – ma prawo dochodzić ich zwrotu. Procedurę w tym zakresie określają przepisy ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, do której, w celu implementacji Dyrektywy transgranicznej, dodano rozdział 2a „Świadczenia opieki zdrowotnej udzielone poza granicami kraju”.

Zgodnie z tymi przepisami stosowny wniosek należy złożyć do dyrektora oddziału wojewódzkiego NFZ właściwego ze względu na miejsce zamieszkania świadczeniobiorcy, przy czym na podstawie Dyrektywy trangranicznej możliwe jest także złożenie wniosku bezpośrednio do instytucji państwa pobytu, gdzie wówczas procedurę określają tamtejsze przepisy.

Zgodnie z polskimi przepisami, wniosek rozpatrywany jest w drodze decyzji administracyjnej wydawanej w terminie 30 dni, a gdy konieczne jest przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego – 60 dni od złożenia wniosku. Jednakże wydanie decyzji może przedłużyć się aż do 6 miesięcy, jeżeli postępowanie wyjaśniające wymaga udziału krajowego punktu kontaktowego działającego w innym państwie UE. Od decyzji dyrektora oddziału wojewódzkiego NFZ przysługuje odwołanie do Prezesa NFZ, a następnie skarga do sądu administracyjnego. Wzór wniosku określa rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 4 listopada 2014 roku w sprawie wzoru wniosku o zwrot kosztów świadczeń opieki zdrowotnej udzielonych poza granicami kraju.

Co ważne, na podstawie Dyrektywy transgranicznej można ubiegać się także zwrotu kosztów leków czy wyrobów medycznych zakupionych zagranicą, o ile znajdują się one w wykazie leków i wyrobów refundowanych. Podstawą zwrotu jest wówczas przedstawienie recepty czy rachunku wystawionego w innym państwie UE.

Bardzo istotną kwestią z punktu widzenia świadczeniobiorców jest również to, że wniosek o zwrot kosztów na podstawie przepisów Dyrektywy transgranicznej powinien zostać złożony w terminie 6 miesięcy od wystawienia rachunku. Terminów takich nie ma w przypadku ubiegania się o zwrot na podstawie Rozporządzenia 883/2004, co jest dodatkowo korzystne z uwagi na fakt, że w pierwszej kolejności NFZ jest zobowiązany zbadać, czy zwrot może nastąpić w oparciu o jego przepisy.

Katarzyna Kamińska

W Kancelarii zajmuje się prawem korporacyjnym oraz prawem pracy, z uwzględnieniem zagadnień dotyczących problematyki ubezpieczeń społecznych

Czytaj dalej...

 Do góry